LITTLE BIG MUSIC


Dat die nieuwe cd iets bijzonders wordt is ons al duidelijk. Nou ben je natuurlijk nooit bezig om een wel aardige plaat te maken, maar met deze cd is iets speciaals aan de hand.

Bijna alles is opgenomen, behalve de bijdrage van Ingeborg Knoet (violen en cello).

Boris van der Lek, Nico Christianssen, Matthijs Sepers en Kees-Jan Hoogeboom hebben als nieuwe blazerssectie geschitterd. De blaaspartijen werden geschreven door Harm van Sleen, die op de cd zelf pedalsteel, banjo, dobro en mandoline speelt.

Nico Christianssen is ook nog te horen op conga’s, bongo’s en kabassa.

Roel Spanjers heeft Hammond, Wurlitzer, piano en accordeon gespeeld. Veel mensen kennen hem wel, maar ik had hem nog nooit ontmoet. Een ware ontdekking. Het was of we Dr John, Professor Longhair, Booker T en Clifton Chenier in huis hadden.

Ik kende indertijd John Lagrand al heel lang toen ik hem overhaalde om in de Freelance Band te komen spelen. Ik was 13 en hij 16 toen hij met Nico Christianssen de Indiscrimination vormde en ik was 14 toen ik bij grotere optredens in hun begeleidingsband speelde. Dat was voordat ze zich bij Ted Oberg aansloten om Livin’ Blues te worden.

Zoals jullie vast weten is John in 2005 overleden en dat was de aanleiding dat Aad van Pijlen, Frank Nuyens en ik weer bij elkaar kwamen. We hadden elkaar 21 jaar niet gezien. Eerst wilden we John niet vervangen, maar met Hans de Vries hebben we toch een waardige vervanger gevonden. Hij is lang bevriend geweest met John en John heeft hem zelfs gestimuleerd om zich op de mondharmonica toe te leggen. Hans is eigenlijk frontman (Homesick and the Backstabbers, Louisiana Radio, Homesick & Louisiana Men), maar met veel plezier en overgave is hij nu onze nieuwe mondharmonicaspeler en percussionist.

Met Robbie Andreas Carree op drums en Aad van Pijlen op bas hebben we een heel hechte en bijzondere ritmesectie en eigenlijk hoort mijn akoestische gitaar daar ook bij.

Met Frank Nuyens is het nog precies zoals toen we pas begonnen. Zonder pretenties, alleen maar in dienst van de liedjes, nooit een noot te veel, maar wel allemaal raak. We zijn zeer gehecht aan zijn slidegitaarspel.

Zoals gezegd zijn we in 2005 begonnen met onze wederopstanding. We hebben sindsdien heel veel nieuwe nummers geschreven en zo nu en dan opgetreden. Telkens werden we onderbroken door gezondheidsproblemen, vooral van Aad. Het is nu al een paar keer heel spannend geweest, maar de man staat telkens weer op, met een vrolijke lach en vol optimisme. Aad legt een ongelooflijke mentaliteit aan de dag door zo de moed erin te houden en wij doen dat vrolijk met hem mee.

De release van de cd was gepland in mei, maar het wordt eind september. Dinsdag wordt Aad weer geopereerd.

Ik denk niet dat we woensdag dan al kunnen gaan mixen, maar wel heel snel daarna.

Het mooie is dat we met deze cd onze hervonden vriendschap vieren.