Bio

PHILIP KROONENBERG VIERT HET LEVEN

De Americana-veteraan Philip Kroonenberg heeft een behoorlijk zware tijd achter de rug, maar kijkt nu vooruit en viert het leven en de liefde. Zijn meest recente album “Some More Time” schreef hij in de wachtkamers van ziekenhuizen. Hij zat daar te wachten, terwijl zijn vrouw behandeld werd voor een ernstige ziekte. ‘Dan ben je zo kwetsbaar. Soms zat ik wel uren te wachten… En die liedjes die kwamen gewoon,’ zegt Kroonenberg. 

En nu is daar het album met heel intense liedjes, dat zich laat beluisteren als een ode aan zijn geliefde. ‘Met mijn vrouw gaat het weer heel goed’, verklaart hij hoorbaar opgelucht. Voor wie een beetje aandachtig luistert, is de hele geschiedenis rond die ziekte te volgen in de teksten, die vrij letterlijk zijn. Bij de optredens vertelt Kroonenberg tussen de nummers door openhartig – en ondanks de zwaarte van het onderwerp – met humor over de periode die achter hem ligt. “Some More Time”, Kroonenbergs debuut op het Excelsior Recordings-label, is de definitie van liefde door een singer-songwriter die op de toppen van zijn kunnen presteert.

Eind goed, al goed, zijn vrouw is gelukkig hersteld en Philip Kroonenberg gaat met zijn muzikale verhaal het land in, met het titelnummer “Some More Time” als lijflied: “We got some more time. To finish what we started. So let’s get it on get it on right away. And let time be our friend again.”

Ter opfrissing van het geheugen: de twee bekendste bands waarin Philip Kroonenberg heeft gezeten zijn de nu weer actieve Freelance Band en Personnel dat hij begon met collega singer-songwriter Ad Vanderveen. Vanaf midden jaren negentig koos Kroonenberg voor een solocarrière, die hij met vier verschillende bands voortzet tot op de dag van vandaag. 

9 okt 2019

PHILIP KROONENBERG – THAT WAS THE DAY

In de zgn. pre-show van DWDD speelde de band nog een song van het nieuwe album, “That Was The Day”.


Philip Kroonenberg is geboren in 1952 te Rotterdam. In 1953 verhuist het gezin naar Scheveningen, waar hij opgroeit en nu weer woont. Hij begon te spelen op zijn achtste jaar. Zijn vader leerde hem de accoorden op de ukelele en toen dat bleek te gaan, mocht hij op gitaarles.

Op de les, hij was inmiddels tien, bleek hij aanleg te hebben voor flamenco gitaar, maar hij kreeg steeds meer interesse in het naspelen van de oude folkblues-platen, die zijn vader in 1956 uit Amerika had meegebracht. Big Bill Broonzy, Leadbelly, Lightnin’ Hopkins, Pete Seeger. Zijn vader was ook een groot liefhebber van Franse chansons en calypso’s.

Een mengeling van deze muziekstijlen vormt de basis van Philip’s later ontwikkelde eigen stijl. Daarin zijn ook de invloeden van Tony Joe White, Ry Cooder, J.J. Cale en Dr. John te horen. In zijn spel is de flamenco-achtergrond nog steeds aanwezig: Philip heeft een eigen manier van gitaar spelen ontwikkeld, die wisselt tussen double-bass fingerpicking, flatpicking en een flamenco-achtige slag.

Vanaf 1977 speelt hij alleen eigen muziek. De teksten van Philip worden altijd ingegeven doordat hij geraakt wordt door iets in zijn leven. Het kan iets prettigs zijn, maar ook een ramp. Als er een liedje uit voortkomt is het al ergens goed voor geweest. Liedjes maken, ze live spelen en zo nu en dan een plaat uitbrengen, is waar het hem om te doen is.

Om zich dit te kunnen permitteren heeft hij altijd ander werk erbij gedaan. Vanaf zijn dertigste (1982), is hij naast de muziek psychologie gaan studeren, wat uiteindelijk geleid heeft tot het behalen van zijn registratie en een baan als psychotherapeut (“on analytic lines”).

(Foto: Walter Wilhelm) 

Foto’s voor digitaal gebruik →

Philip zingt en speelt (gitaar, ukelele en mondharmonica) in verschillende formaties:

“Philip Kroonenberg and his Magic Magicians”

“Philip Kroonenberg and the Freelance Band”

“Kroonenberg-Linnemann-van der Zalm”

“Philip Kroonenberg en de Betoverende Tovenaars”

Video