Categories
"Some More Time" Solo

Via livestream vanuit Acoustic Alley

Vrijdagavond 3 april gaf Philip Kroonenberg een mini-concert in Acoustic Alley in Den Haag, met een livestream. Het was de allereerste livestream ooit van Acoustic Alley op Facebook, met technicus Gijs Hietkamp achter de knoppen. De geluidskwaliteit was prima, het beeld vertoonde echter kinderziektes en was helaas schokkend en niet synchroon. Niettemin het beluisteren waard, het 45 minuten durende solo-optreden.

Hier de link naar Acoustic Alley.Voorafgaand aan het optreden had Robbert Tilli online een gesprek met Philip. Over vriendschappen, nieuwe liedjes, en dergelijke zaken.

‘Nee, verhuizer dat beroep moest ik maar niet meer ambiëren op mijn leeftijd,’ zegt Philip Kroonenberg droogjes als Excelsiors binnenlandredactie voor zijn virtuele voordeur staat. Hij heeft net zijn dochter Patsy helpen verhuizen van Utrecht naar Amsterdam, iets wat wij een aantal jaren geleden zelf ook hebben gedaan met ons label. Hij is nog net niet gebroken, zegt-ie. ‘Ik zit lekker in mijn luie stoel, kom maar op met je vragen,’ zegt de man die zijn brood verdient als therapeut. En daar zitten we dan voor een ‘een op een’ met de zanger/gitarist die werkt aan een opvolger van ‘Some More Time’.

Tot 1 juni mogen er geen concerten plaatsvinden, en hij had net zo’n mooie sliert staan in de clubs, onder meer een in Paradiso. Allemaal uitgesteld of afgelast. Er wordt naar nieuwe data gezocht, dat wel. ‘Ik ben blij dat ik mijn gewone werk nog heb,’ zegt hij. ‘Ik kan gelukkig nog altijd twee dagen per week naar mijn werk toe. Ik vereenzaam niet zo gauw zoals nu toch veel gebeurt onder muzikanten. Er zijn er heel wat die nu in hun eentje online shows doen.’ Ze missen allemaal hun medemuzikanten, hun bands…

Het brengt hem tot een interessante theorie over vriendschappen onder muzikanten. ‘Bij ons muzikanten zit de vriendschap hem in het samenspelen. Ik ga bijvoorbeeld haast nooit op visite. Voor mij is het samenzijn met andere muzikanten voor en na de show eigenlijk wel genoeg. Daar doe ik het mee. Dát valt nu weg voor ons allemaal.’ Dat valt te zien ja. Labelgenoten The Kik bijvoorbeeld zijn noodgedwongen nu tot een duo teruggebracht online. Philip doet nu zijn eerste online show solo.(Techniek: Gijs Hietkamp)

Vandaag (3 april) speelt hij online vanaf het Acoustic Alley-podium in Den Haag. ‘Ik heb daar vaker opgetreden, maar nu ben ik hun proefkonijn bij hun allereerste livestream,’ vertelt hij. Heeft hij zijn repertoire al aangepast aan de situatie? ‘Ik heb wel een coronaliedje geschreven ja. Dat ga ik daar ook spelen.’ bevestigt hij. ‘Men kan wel zeggen, dat iedereen dat nu gaat doen. Maar tegelijkertijd is het ook flauw om het niet te doen.’

De werktitel van het bewuste nummer is ‘Tiny’, want de vijand, het virus, is piepklein. ‘We kunnen het virus niet zien. We kunnen er niemand de schuld van geven. Ik heb al ergens gelezen dat het zou kunnen liggen aan de industriële aanpak van de slacht… Maar zo bekijk ik het niet in dat liedje.’

Ha, nieuwe liedjes, dat horen we graag. Is er nog meer? Dat blijkt zo te zijn. Er blijken al twee afgeronde songs te zijn voor de opvolger van het vorig jaar uitgebrachte “Some More Time”. Dat album was in wachtkamers van ziekenhuizen geschreven, terwijl zijn vrouw in behandeling was. Veel verschilt de schrijfsituatie van nu niet met toen. ‘Corona dwingt ons allemaal om plaats te nemen in één grote wachtkamer. Voor mijn eigen inspiratie is dat heel goed overigens,’ observeert hij. ‘Ik zit weer eens te wachten. Vanuit de huidige leegte komt dat goed uit. Ik heb al veel ideeën voor een serie liedjes, maar het meeste is nog lang niet af.’ Philip is heel goed in ‘kill your darlings’. Niet goed? Hup de prullenbak in!

Hij haalt nu inspiratie uit zijn werk als therapeut in de verslavingszorg. ‘Een afgerond liedje gaat over verslaving, een ander over mijn werk als therapeut,’ legt hij uit. ‘In dat laatste nummer draait het om: “Ik wil niks van jou, ik wil je alleen maar iets geven.” Mijn rol is mijn cliënten terug te brengen naar hun gevoel. Daar zijn ze jarenlang niet in geslaagd door hun hulpmiddelen. Ik zit in een heel klein kamertje de hele dag te kletsen en te luisteren. Op gepaste afstand, zonder aanraking en zonder achteraf handen te schudden.’ Kortom: een luisterend oor geven en hulp bieden.

Als ervaringsdeskundige – in een vorig leven was Philip zelf verslaafd aan middelen – en als therapeut kan hij ons misschien ook vertellen of er nu tijdens de coronacrisis meer mensen verslaafd kunnen raken uit pure verveling en angst. Zijn reactie is dan ook tweeërlei: ‘Moeilijk te zeggen, ik spreek de mensen die er juist vanaf willen. Het zou heel goed kunnen dat de mensen nu meer gaan drinken en drugs gebruiken.’

‘Als ik naar mezelf van vroeger kijk, dan zou ik er de hele dag mee bezig zijn geweest. Ik zat hele nachten aan mijn bureau te schrijven en tekeningen te maken. Dat heb ik later allemaal weggegooid. Dat waren nog twee vuilniszakken vol. Als ik het bewaard zou hebben, dan zou gebruiken ook wat waard zijn geweest. Clean zijn heeft als voordeel dat je je eigen criticus kunt zijn en je beter in je luisteraars kunt verplaatsen. Dat was me als “dronken droppie” blowend achter mijn bureau natuurlijk nooit gelukt.’

Het zal Philip trouwens niets verbazen hoe snel de wereld de huidige coronacrisis vergeten is als de mensen uit hun verdoving ontwaken. ‘Meestal is de wereld na een ramp weer snel de oude. Maar het is gemakkelijk praten als de ziekte jezelf of je familie niet getroffen heeft. En het kan nog steeds. Het kan zo weer anders zijn. Ik hoop echt dat we hier met z’n allen iets van leren. Over de mooie saamhorigheid bijvoorbeeld. Of dat we best vaker online zouden kunnen vergaderen om zo files te voorkomen.’
Zelf geeft-ie het goede voorbeeld met de eerste livestream ever vanuit Acoustic Alley.

Robbert Tilli